همون نوحه ی این منی آواره قویان ابالفضله؟؟
اگه همونه که آره واقعا نوحه عالییه. نوحه ایه که همیشه بیشتر از بقیه نوحه ها گوش میدم و هر بار هم برام تازگی داره.
این نوحه از زبان حضرت ابالفضل و امام حسینه .
سعی میکنم ترجمه ش کنم البته ترجمه های من همیشه ایراد زیاد دارن ولی بیشتر جمله هاشو درست معنی کردم
سلیم:
ائـی منـی آواره قـوْیان ابـالفضــل ابـالفضـل
گلمیشـهم ایمـداده اوْیـان ابالفضل ابالفضـل
ای ابالفضلی ک مرا آواره کردی ابالفضل
آمده ام برای کمک، بیدار شو ابالفضل ابالفضل
تمدن:
لوطف ائلهدین نوکریوه حۆسئینیم حۆسئینیـم
آل منـی زیر-ی-پـریوه حۆسئینیـم حۆسئینیـم
لطف کردی به نوکرت حسینم حسینم
مرا زیر پر (و بال) ت بگیر حسینم حسینم
سلیم:
قدر-ی-دُجا، مرد-ی-وفا ابـالفضــل ابـالفضـل
گــؤزلــریمـه نـور-وْ-ضییــا، ابالفضل ابالفضـل
(قدری دجا رو نمیدونم:دی شاید هم منظورت قددی اوجا باشه یعنی قدش بلند!) مرد ِ وفا ابالفضل
نور و ضیا برای چشمانم ابالفضل اباالفضل
قـالـدێ الیـم بـئـلـده اخـا، ابالفضل ابالفضـل
آچ گـؤزۆوۆ یـانـدێـم امـان، ابـالفضل ابالفضـل
دستم روی کمرم موند برادر
باز کن چشم هایت را ، سوختم امان ابالفضل ابالفضل
ائـی منـی آواره قـوْیان ابـالفضــل ابـالفضـل
گلمیشـهم ایمـداده اوْیـان ابالفضل ابالفضـل
تمدن:
باغلامێشام عئشقیوه دیل، حۆسئینیـم حۆسئینیـم
ظۆلم ائدیب عبّاسی خجیل، حۆسئینیـم حۆسئینیـم
مشکیمه باخ دردیمی بیـل، حۆسئینیـم حۆسئینیــم
آل منــی زیـر-ی-پـریــوه، حــۆسئینیــم حۆسئینیــم
دل بستم به عشقت حسینم حسینم
ظلم عباس را خجل کرده حسینم
به مشکم نگاه کن دردم را بدان حسینم
مرا زیر پرت بگیر حسینم حسینم
لوطف ائلهدین نوکریوه حۆسئینیم حۆسئینیـم
آل منـی زیر-ی-پـریوه حۆسئینیـم حۆسئینیـم
سلیم:
آرخـام ائلیــم شهپـهریـوه، نـه گلـدی نه گلدی
سرو-ی-سهی پئیکـهریوه، نه گلـدی نه گلـدی
سؤیله کـرهم اللـــهریـوه، نـه گلـدی نـه گلـدی
مرد-ی-جدهل، شیر-ی-ژییان ابالفضل ابالفضـل
(جمله اولو نمیدونم:دی)
روی پیکر ِ سرو سهی ِ تو چه آمد چه آمد
ائـی منـی آواره قـوْیان ابـالفضــل ابـالفضـل
گلمیشـهم ایمـداده اوْیـان ابالفضل ابالفضـل
تمدن:
ائتدیله ظۆلم اهلی کمین یـوْلــۇمـدا، یــوْلــۇمـدا
خنجهره توش اولدۇ ساغێم، سوْلۇمدا، سوْلۇمدا
اهل ظلم سر راهم کمین کردند
(دست)راست و چپم با خنجر افتاد
آدۇوا قــۇربــان دی ایـکـی قــوْلــۇمـدا، قــوْلـۇمـدا
غۆصصه یئمه نـؤکریـوه حۆسئینیــم حۆسئینیــم
هر دو دستم قربان اسم توست
غصه نخور برای نوکرت حسینم حسینم
لوطف ائلهدین نوکریوه حۆسئینیم حۆسئینیـم
آل منـی زیر-ی-پـریوه حۆسئینیـم حۆسئینیـم
سلیم:
عئشق-وْ-صفا واردێ شیرین سؤزۆنده، سؤزۆنده
قــان تـر آچێـب، خــطّ-ی-بـلا یـۆزۆنـده، یــۆزۆنــده
عشق و صفا در حرف شیرینت هست
خون ِ تر باز کرده خط بلا را روی صورت تو
واردێ سنـیـن یــاره قـارا گــؤزۆنــده، گـــؤزۆنـــده
قێــل منــه بــۇ دردی بـیــان، ابالفضــل ابالفضـــل
زخمی هست در چشم سیاه تو
این درد را برای من بیان کن ابالفضل ابالفضل
ائـی منـی آواره قـوْیان ابـالفضــل ابـالفضـل
گلمیشـهم ایمـداده اوْیـان ابالفضل ابالفضـل
غـم یئمـه ائـی عیتـرهتیمیـن پنـاهی، پناهی
روشن اوْلار عاقیبهت-ی-سییاهی، سییاهـی
غم نخور ای پناه عترتم
روشن میشود عاقبت سیاهی
اینـدی رقیّــهم چـاغێــرێـر ایــلاهـی، ایلاهــی
گلمهدی اخیامـه سـۇدان، ابـالفضـل ابالفضــل
الان رقیه م صدا میکند خدا را
(و میگه) از آن آب به خیمه ها چیزی نیامد ابالفضل
ائـی منـی آواره قـوْیان ابـالفضــل ابـالفضـل
گلمیشـهم ایمـداده اوْیـان ابالفضل ابالفضـل
تمدن:
سالــدێ منـی دشـت-ی-خطـر عیتابه، عیتابه
گئتمـه دئـدیــم، خئیمهلره عــوقـابـه، عـوقـابـه
دشت خطر مرا در عتاب انداخت
گفتم نرو به خیمه ها (عوقابه رو هم نمیدونم. عِقاب یعنی چی تو عربی ؟ )
بیــرده نـئجــه مــن بــاخـــارام روبـابــه، روبابــه
سۇ دئمیشهم اصغریوه حۆسئینیـم حۆسئینیـم
من دیگر چگونه به رباب نگاه کنم
به اصغرت آب گفته بودم حسینم(گفته بودم به اصغرت که آب میبرم براش)
لوطف ائلهدین نوکریوه حۆسئینیم حۆسئینیـم
آل منـی زیر-ی-پـریوه حۆسئینیـم حۆسئینیـم
سلیم:
شرم ائلـهمـه ائـی الیمیـن عصـاسی، عصاسی
سنسن اخا عئشق-وْ-وفا هوماسی، هوماسی
شرم نکن ای عصای دست من
برادر تو همای عشق و وفا هستی
تئشنـهلـریــم گـؤزلـریـویـن فــداسـی، فـداسـی
ائتمــه بـئلــه آه-وْ-فغــان، ابـالفضـــل ابـالفضـــل
تشنه هایم فدای چشم های تو
اینجوری آه و فغان نکن ابالفضل ابالفضل
ائـی منـی آواره قـوْیان ابـالفضــل ابـالفضـل
گلمیشـهم ایمـداده اوْیـان ابالفضل ابالفضـل
احسـن اخــا سنـده اوْلان مــرامــه، مــرامــه
صــدق ایلــه عهــدون یـئـتیشیــب تـمــامـــه
احسنت به مرامی که تو داری
تصدیق کن که عهدت به پایان رسیده
دۇر ایکیمیز عزم-ی-ائلهیهک خییامه، خییامـه
چوْخدۇ یوْلۇندا نیگهران، ابـالفضــل ابـالفضــل
بلند شو هر دو باهم عزم کنیم به خِیام ابالفضل(خیمه- یعنی پاشو بریم خیمه ها )
خیلی ها در راهت نگران هستند(خیلی ها نگران تو هستند و منتظرن)
ائـی منـی آواره قـوْیان ابـالفضــل ابـالفضـل
گلمیشـهم ایمـداده اوْیـان ابالفضل ابالفضـل
تمدن:
ائــی شــرف-ی-مستنــد-ی-ویــلایـهت، ویلایهت
قولیمه اوْلمـــازدێ منیــم خیــانــهت، خیــانــهت
ای شرف مستند ولایت ولایت
من به قولم خیانت نمی کردم
ائتدی فلــهک نــؤکـریـوی خجــالــهت، خجـالـهت
چاتمادێ سۇ گۆللــهریوه، حۆسئینیم حۆسئینیـم
فلک نوکرت را خجالت زده کرد
آب نرسید به گل هایت حسینم حسینم
لوطف ائلهدین نوکریوه حۆسئینیم حۆسئینیـم
آل منـی زیر-ی-پـریوه حۆسئینیـم حۆسئینیـم
هر دو مداح با هم:
باخما حۆسئن پئیکـهریمـه آلێشمـا، آلێشمـا
خئیمهلـره گئتمـهگیمـه چالێشمـا، چالێشمـا
نگاه نکن برای پیکرم بیتابی نکن حسینم
تلاش نکن برای به خیمه رفتنم حسینم
سن بیل آنوْن سۇ سؤزۆنۆ دانێشما، دانێشما
تو را به مادرت از آب چیزی نگو
همّتیمـی مـقصـدیمـه یئتیـردیــم، یئتیــردیــم
نهری آلێب قێزلارێ سۇ گؤتۆردۆم، گـؤتـۆردۆم
همتم را به مقصد رساندم
نهر رو گرفتم برای دخترانت آب برداشتم
ساغ گؤزۆم اوْخلاندێ یوْلۇ ایتیردیم، ایتیردیـم
آخدێ قانێم معبریوه حۆسئینیـم حۆسئینیـم...
چشم راستم را با تیر زدند راهم را گم کردم
خونم روی معبرت ریخت حسینم
آی یارا دیسهیده الیندهن اگر اووه ل باشۇوا
غم اولمازدێ قوْیاردۇن اوْ زامان ال باشۇوا
غمی نبود آن زمان دست روی سرت میگذاشتی
گؤردۆ السیز سنی وۇردۇ یارا نوفل باشۇوا
دید تو را بی دست زد زخم زد به سرت (نوفل ؟؟)
(این بند آخر دیگه تو نوحه من نیست و نمیتونم خوب بخونم ببینم چی میگه شرمنده:دی)
شاعر:سید تقی سیفی اردبیلی
دانلود نوحه ترکی، فوق العاده عرفانی، سلیم موذن زاده اردبیلی به نام "ابوالفضل"
نوشته اصلی توسط Abrane 
