تعداد نمایش : 7287 , تعداد پاسخ ها : 148

موضوع: درد و دل با امام حسین (علیه السلام)

بسکه نالیدم دلم شش گوشه شد . . . !!!

این صدای تپش قلبم نیست
در حسینیه دل سینه زنی
ذکر هر قطر خونم این است
عشق من فقط حسین ابن علی

کربلا موج بلا شد ریخت بر جان حسین

جان ما قربان هفتاد و دو قربان حسین

کربلای پر بلا شد سنگر دفع بلا

روز عاشورای کبرا روز طوفان حسین

يا حسين

پرونده پرگناه مارادیدند/
هرصفحه ورق زدندومی سنجیدند/
دیدندچوبرحاشیه اش نام حسین است/
بستندو به مابهشت رابخشیدند....

اقا جان
در کوی نیک نامان مارا گذر ندادند
گر تو نمیپسندی تغییر ده قضا را

خواب ديدم خواب اينکه مرده ام-- خواب ديدم خسته و افسرده ام

روی من خروارها از خاک بود --- وای قبر من چه وحشتناک بودی
تا ميان گور رفتم دل گرفت--- قبر کن سنگ لحد را گل گرفت
بالش زير سرم از سنگ بود --- غرق وحشت سوت وکور وتنگ بود
خسته بودم و هیچکس یارم نبود--- زان میان یک تن خریدارم نبود
هر که آمد پیش حرفی خواندو رفت --- سوره حمدی برایم خواند و رفت
آمدند از راه نزدم دو ملک--- تیره شد در پیش چشمانم فلک
یک ملک گفتا بگو نام تو چیست؟--- آن یکی فریاد زد رب تو کیست؟
گفت عمر خود کرده ای--- تباه نامه اعمال تو گشته سیاه
ناگهان الفات حق آغاز شد--- از جنان درهای رحمت باز شد

مردی آمد از تبار آسمان--- نور پیشانی او فوق جهان
چشمهایش زندگانی می سرود--- درد را از قلب آدم می زدود

صورتش خورشید بود و غرق نور --- جام چشمانش پر از شرب و طهور

بر سرش دستمال سبزی بسته بود--- دل به مهرش عجب بنشسته بود

غرق حیرت داشتند این زمزمه--- آمده اینجا حسین فاطمه؟(علیه السلام)
صاحب روز قیامت آمده--- گویا او بهر شفاعت آمده
سوی من آمد مرا شرمنده کرد--- مهربانانه به رویم خنده کرد

گفت آزادش کنید این بنده را ---خانه آبادش کنید این بنده را

این که اینجا اینچنین تنها شده ---کام او با تربت من وا شده
مادرش او را به عشقم زاده است--- گریه کرده بعد شیرش داده است

بارها بر من محبت کرده است ---سینه اش را وقف هیئت کرده است
با ادب در مجلس ما می نشست --- او به عشق ما سر خود را شکست

سینه چاک آل زهرا بوده است --- چای ریز مجلس ما بوده است
اسم من راز و نیازش بوده است--- خاک من مهر نمازش بوده است
اقتدا بر خواهرم زینب نمود--- گاه می شد صورتش بهرم کبود
بارها لعن امیه کرده است--- خویش را نذر رقیه کرده است
نذر عباسم به تن کرده کفن--- روز تاسوعا شده سقلی من
گریه کرده چون برای اکبرم ---با خود او را نزد زهرا می برم

هر چه باشد او برایم بنده است--- او بسوزد صاحبش شرمنده است

در قیامت عطر و بویش می دهم ---پیش مردم آبرویش می دهم

باز بالاتر بروز سر نوشت ---می شود همسایه من در بهشت

آری آری هر که باشد پابست من--- نامه اعمال او در دست من است

در حسینیه تو برگ براتم دادند
وسط سینه زنی بود نجاتم دادند
مرده ای بیش نبودم که به دستور شما
تا مسیحا بشوم آب فراتم دادند
تا که احرام ببندم به منای تو حسین (ع)
رخت مشکی تو اندر عرفاتم دادند
رو گرفتی که نبینی عرق سائل را
با دو دست کرمت جلوه به ذاتم دادند
با همین قطره اشکی که ندارم آقا
سیئه دادم و سیل حسناتم دادند
نام تو زینت دنیاست اباعبدالله
نمک زندگی ماست اباعبدالله

يا حسين

مويم سپيد كرده اي اما نميكشي/جانم به لب رسيده كه من را نميكشي
از پير مردهاي روضه ات شنيده ام/مارا كه پير كرده اي آقا نميكشي....

تا در لحدم "نکیر و منکر" دیدند - یک یک همه اعضای مرابوییدند

دیدند ز من بوی حسین می آید - از آمدن خویش خجل گردیدند

من کـه بـه کـل آسـمـان ستاره ای نـداشتــم

در این جهان بی وفا عجب نشسته ای به دل

هـزار و لیلی ام به مـن اذن وصال خود دهند

رهـا نمی کنم تو را عجب نشسته ای به دل

وقتی که لبام میگن با شور و شین
آقاجون به داد من برس حسین

عشق فقط یک کلام
حسین علیه السلام

شب تاریک که ریزد به زمین نور مه از دامن صحرا ،به فلک نور دگر سر زند از طلعت زهرا(س) ، که از آن نور سماوات شود محشر کبری همه گویند که این نور حسین است، عیان از رخ ام الحسنین است، که بر ختم رسل نور دو عین است، حسین است حسین است، که شب تا به سحر همسفر دخت رسول است، بگو مونس زهرای بتول است، که ای مادر فرخنده منم نور دو عینت ، گل نورسته حسینت، به خدا نور عیانم، به نبی روح روانم، به علی تاب و توانم، به جنان سید و مولای جوانان جنانم، به جهان رهبر آزاده مردان جهانم، به سما مهر فروزان، به زمین کشته‌ی شمشیر و سنانم، انا عطشان، انا مظلوم، انا عریان، انا مجروح، منم مونس دلهای شکسته، منم آن کشتی در خون دل خویش نشسته، که خدا خوانده ز آغاز جهان فلک نجاتم، به حیاتم به مماتم، به خداوند مجیدم، به جوانان رشیدم، به عزیزان شهیدم، به همه خلق امیدم همه خوانند به خون گلویم هر شب و روز خدا را.