از نبى اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم): خربزه بخوريد كه آبش رحمت ، شيرينى اش از بهشت است ، و در حديثى است كه خربزه از بهشت آمده ، و هر كس يك قاچ خربزه بخورد هفتاد هزار حسنه برايش نوشته شود و هفتاد هزار خطايش محو گردد، و هفتاد هزار درجه بالا رود.
از حضرت كاظم (عليه السلام): پيغمبر (صلى الله عليه و آله و سلم) خربزه را با شكر و هم با رطب مى خورند.
امام ششم (عليه السلام) فرمود: ناشتا خربزه خوردن موجب فلج است .
امير مؤمنان (عليه السلام) فرمود: خربزه گوشت زمين است كه نه ضررى دارد و نه بيمارى زايد. و فرمود: در آن ده خاصيت است ؛ غذا، آشاميدنى ، ميوه ، ريحان ، خورشت ، حلوا، اشنان ، ختمى ، سبزى و دارو است .
از امام صادق (عليه السلام): خربزه بخوريد، كه ده خاصيت در آن جمع است . گوشت زمين است ، بيمارى و ناراحتى ندارد، طعام و شراب و ميوه و ريحان و اشنان و خورشت مى باشد، به قوه باه مى افزايد، مثانه را شست و شو مى دهد، ادرارآور است و در حديثى ديگر است : سنگ مثانه را آب مى كند. اين اشعار منسوب به حضرت رضا (عليه السلام) است :
((زمانه از زمين و دارالسلام خربزه اى به ما هديه كرد. اوصاف بزرگى در آن جمع است ، كه ما در اينجا به نظم ذكر مى كنيم . جدم مصطفى (صلى الله عليه و آله و سلم) چنين فرموده است :
آب است و شيرينى ، ريحان ميوه ، اشنان ، غذا، خورشت ، مثانه را پاكسازى و چهره را صفا،دهان را خوشبو مى سازد)).
و از حضرت رضا (عليه السلام): خربزه ناشتا خوردن فلج و به روايتى قولنج آرد.